What's new

×

Warning

JUser: :_load: Unable to load user with ID: 845


ေသာကေပြတဲ့ စုိ္င္းထြန္းေရႊ

စုိင္းထြန္းေရႊဟာ ေသာကမ်ားေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ထုိင္းမွာ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္လာတာ ၁၃ ႏွစ္ ၾကာၿပီ။

အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတစ္ခုမွာ ၉ ႏွစ္တုိင္တုိင္ လုပ္ခဲ့တယ္။ အခု သူ႔ရဲ႕ work permit က သက္တမ္းကုန္ေတာ့မယ္။ သက္တမ္းအသစ္ လုပ္လုိ႔ ရမရ မေသခ်ာတဲ့အျဖစ္ကုိ သူ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ႀကံဳေနရတယ္။ ‘‘အဲဒါကုိ က်ေနာ္ အခ်ိန္မီ မလုပ္ႏုိင္ရင္ က်ေနာ္ ျပႆနာ အႀကီးအက်ယ္တက္ၿပီ’’ လုိ႔ အသက္ ၄၁ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား စုိင္းထြန္းေရႊက ေျပာျပပါတယ္။

စုိင္းထြန္းေရႊ တစ္ေယာက္တည္း အခုလုိ ႀကံဳေနရတာ မဟုတ္ဘူး။ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ရွိေနတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားဦးေရ ၂ သန္းဟာလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ work permit ကုိ အခုမတ္လ မကုန္ခင္မွာ သက္တမ္းအသစ္တုိးဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းေနၾကရတယ္။ မတ္လကုန္ၿပီးရင္ ဥပေဒအသစ္အရ အေရးယူတဲ့အခါ ေငြဒဏ္အျပင္ ေထာင္ပါ ခ်ႏုိင္တယ္။ စာရြက္စာတမ္းေတြ ပုံစံတက် က်က်နန မလုပ္ထားရင္ အေရးယူခံရလိမ့္မယ္။

အလုပ္ရွင္ေတြ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအုိနဲ႔ ျမန္မာတုိ႔မွာ လာတဲ့ တရားမ၀င္ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြကုိ မတ္လ ၃၁ ရက္ မတုိင္ခင္ စာရြက္စာတမ္း လုပ္ထားဖုိ႔ အႀကံေပးပါတယ္။ ပ်က္ကြက္ရင္ ဥပေဒအရ အေရးယူခံရမယ္လုိ႔ ဒီလထဲမွာ အစုိးရက ေၾကညာခဲ့တယ္။

ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္သားေတြဟာ လာမယ့္ဇြန္ကုန္ မတုိင္ခင္မွာ မိမိအစုိးရရဲ႕ ႏုိင္ငံသား မွန္ကန္ေၾကာင္း အတည္ျပဳခ်က္ကုို ရယူထားဖုိ႔လည္း လုိတယ္။

ေၾကာက္ရြံ႕စုိးရိမ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ထဲမွာ ထပ္ျဖည့္ထည့္လုိက္တာကေတာ့ အာဏာသိမ္းအစုိးရရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က မွတ္ပုံတင္ဖုိ႔ ပ်က္ကြက္တဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြကုိ ဖမ္းဆီးမယ္လုိ႔ ေျပာဆုိထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ ျပည္ပလုပ္သားေတြကုိ ေစခုိင္းတာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ နာမည္ပ်က္ေနတာကုိ ရွင္းထုတ္ဖုိ႔ အစျပဳလုိက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပင္လယ္ျပင္ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းက႑မွာ ေခတ္သစ္ကၽြန္ ပုံစံျဖင့္ လုပ္ကုိင္ေနၾကရတာကုိ ႏုိင္ငံတကာမွ ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ေနၾကပါတယ္။ အီးယူမွ စီးပြားေရး ပိတ္ဆုိ႔အေရးယူမယ္လုိ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ထားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အလုပ္သမားဥပေဒကုိ ပုိမုိေကာင္းမြန္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနတယ္။
တရားမ၀င္ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြကုိ ငွားရမ္းသုံးစြဲရင္ အလုပ္ရွင္ကုိပါ အေရးယူ အျပစ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္တမ္းရွိတဲ့ work permit ရွိဖုိ႔ လုိတယ္။ မႏွစ္တုန္းက အဲဒီလုိ ေၾကညာခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေထာင္ခ်ီတဲ့ ဦးေရ ရွိတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြ ျပည္ေတာ္ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။

ဥပေဒမွာ ျပ႒ာန္းထားတာက တရားမ၀င္လုပ္သားကုိ ဒဏ္ေငြ ဘတ္ တစ္သိန္း (ကန္ေဒၚလာ ၃၂၀၀) ခ်မယ္။ ေထာင္ဒဏ္ကုိ ၅ ႏွစ္အထိ ခ်ႏုိင္တယ္။ အလုပ္ရွင္က တရားမ၀င္လုပ္သား ငွားရမ္းရင္ ဘတ္ ၄ သိန္းကေန ၈ သိန္းအထိ ဒဏ္ေငြ ခ်ႏုိင္တယ္။ အဲဒါ တရားမ၀င္လုပ္သား တစ္ဦး ငွားရမ္းတာအတြက္ ျပ႒ာန္းခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားမ၀င္လုပ္သား ငွားရမ္းေစခုိင္းတဲ့ဦးေရ ပုိမ်ားရင္ မ်ားသလုိ ဒဏ္ေၾကးေတြ ေပးေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေထာင္ဒဏ္ကုိေတာ့ ၁၀ ႏွစ္အထိ ခ်ႏုိင္တယ္။

ဒီေတာ့ အလုပ္သမားေတြေရာ၊ အလုပ္ရွင္ေတြေရာ ေၾကာက္ရြံ႕ကုန္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဥပေဒကုိ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ မျပ႒ာန္းခင္မွာ ျပစ္ဒဏ္ေတြကုိ ေလ်ာ့ေပါ့တဲ့ ျပင္ဆင္ခ်က္ေတြ ရွိမယ္လုိ႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကစလုိ႔ ထုိင္းအစုိးရက ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သား မူ၀ါဒကုိ ျပန္လည္ဖြဲ႕တည္ခဲ့တယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္ပပုိ႔ကုန္က႑ေတြမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သား ဦးေရ ၃.၂၅ သန္း လုပ္ကုိင္ေပးေနၾကတယ္။ အဲဒီမွာ လူကုန္ကူးတာ၊ အဓမၼေစခုိင္းတာနဲ႔ အျခား ရက္စက္မႈေတြ ရွိေနတာမုိ႔ ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ခံေနရတယ္။

ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သာေးတြက စာရြက္စာတမ္းေတြ လုပ္ေဆာင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ အဆင့္ဆင့္ကုိ နားမလည္ၾကဘူး။ အလုပ္ရွင္ေတြကလည္း အဆင့္ဆင့္ေတြ ရွိေနတာ နားမလည္ၾကဘူး။ ဒီေတာ့ ပြဲစားေတြ သုံးၿပီး စာရြက္စာတမ္းကိစၥေတြကုိ လုပ္ၾကရတယ္။

စုိင္းထြန္းေရႊ အဖုိ႔မွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ work permit သက္တမ္းအသစ္တုိးဖုိ႔အတြက္ စာရြက္စာတမ္း ၀ကၤပါထဲ သြားရတဲ့အခါ ပြဲစားေတြြက ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးႀကီးတယ္။ သူက ေျပာတယ္။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္ ပြဲစားတစ္ဦး ေခၚမယ္။ သူနဲ႔ အၿမဲ လုပ္ေနက်။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္အရမ္းၾကာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လုပ္ရတဲ့အဆင့္ဆင့္က ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနတယ္’’

ပြဲစားခ ေတာင္းမယ့္ ပြဲစားခကုိ ဘယ္ေဈးပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ ေပးမယ္။ ကုန္က်စရိတ္ကုိ အလုပ္ရွင္က ေပးစရာမလုိဘူး။ အလုပ္သမားကပဲ ေပးရတယ္။ အဲဒီေတာ့ မရွိရတဲ့အထဲ အေၾကြးတင္ၿပီး ဆင္းရဲျခင္းသံသရာထဲ နစ္ေနေစပါတယ္။

အေၾကြးလည္း ေၾကေရာ သူတုိ႔ရဲ႕ work permit က သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ပြဲခတစ္ခါ ထပ္ေပးၿပီး သက္တမ္းတုိးရျပန္တယ္။ ပြဲစားေတြရဲ႕ က႑ကုိ အစုိးရက ခ်ဳပ္ထိန္းေပးထားျခင္း မရွိဘူး။

ဥပေဒအသစ္က ေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြ အလုပ္ေျပာင္းလုပ္တာကုိ ထင္တုိင္း ေျပာင္းလုိ႔ မရဘူး။ တားျမစ္ထားတယ္။ ေျပာင္းမယ္ဆုိရင္ လက္ရွိအလုပ္ရွင္ထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူဖုိ႔ လုိတယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္ရွင္ရဲ႕ လက္ခုပ္ထဲကေရ ျဖစ္ေနၾကမယ္။

၀င္းရီရဲ႕ ဇာတ္လမ္းက ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ လုပ္ခနည္းပါး ျပည္ပလုပ္သားေတြရဲ႕ နစ္နာတဲ့ဘ၀ေတြအတြက္ နမူနာ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ျမန္မာထုိင္း နယ္စပ္အနီးရွိ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံတစ္ရုံမွာပဲ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ လုပ္ခဲ့တာ ၁၂ ႏွစ္ ရွိၿပီ။ တစ္ေန႔အတြက္ အနည္းဆုံးလုပ္ခ ဘတ္ ၃၀၀ ရဲ႕ တစ္၀က္ကုိပဲ ရတယ္။ ႏွစ္ေတြၾကာေပမဲ့ လုပ္ခက မတုိးလုိ႔ စိတ္ပ်က္တယ္။ ဒီေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြနဲ႔အတူ လုပ္ခတုိးေပးဖုိ႔ ဆႏၵျပတာမွာ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။
ဆႏၵျပၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔မွာ စက္႐ုံပိတ္ထားတယ္။ စက္႐ုံမွ ျမန္မာလုပ္သား အမ်ားစု ပါ၀င္တဲ့ လုပ္သားေတြအကုန္လုံးကုိ အလုပ္ျဖဳတ္လုိက္တယ္။ ေနာက္ဆုံးလစာကုိ မေပးဘူး။ နစ္နာေၾကးဆုိတာ ေ၀းေရာ။
‘‘က်မတုိ႔ တစ္ေန႔ ဘတ္ ၁၄၀ ပဲရတယ္။ အဲဒါ ဥပေဒနဲ႔ မညီဘူးဆုိတာ က်မတုိ႔ မသိခဲ့ဘူး’’ လုိ႔ ၀င္းရီက ေျပာျပတယ္။ သူက သူ႔အမည္အမွန္ကုိ မေဖာ္ျပဖုိ႔ ေျပာတယ္။ အရင္ အလုပ္ရွင္က အသေရဖ်က္မႈနဲ႔ တရားစြဲမွာကုိ သူ ေၾကာက္တယ္။ အဲဒီအမႈနဲ႔ တရားစြဲတာက ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ လုပ္ေနက် ပုိျဖစ္လာေနတယ္။
သူနဲ႔ သူ႔လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြက ထုိင္းစကားကုိ ေရလည္ေအာင္ မေျပာတတ္ၾကေတာ့ တရားစြဲဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ၀င္းရီက ေျပာတယ္။ ‘‘က်မတုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ တုိင္တန္းတာ လုပ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္ဖုိ႔ပဲရွိတယ္’’


ကုိးကား
THAILAND SAYS IT IS TRYING TO PROTECT MIGRANT WORKERS. SO WHY ARE THEY ALL SO WORRIED? by BY LAURA VILLADIEGO (18 MAR 2018)

Read 845 times
Rate this item
(0 votes)